Kennis borging bij grote projecten

Een onderdeel van de kennisstrategie

In veel organisaties, dus ook binnen Rijkswaterstaat, heeft men de mond vol over kennis borging. Dat geldt zeker voor de borging van de kennis opgedaan binnen grote projecten.
In de afgelopen jaren is binnen Rijkswaterstaat beleid ten aanzien van kennis ontwikkeld waarvan de borging een onderdeel uitmaakt. Echter, in de kennisstrategie van Rijkswaterstaat is de kennisbehoefte van de organisatie in de (nabije) toekomst het richting gevende item.

Kennisbehoefte die bepaalt wordt door de (politieke) rolopvatting van de Rijkswaterstaat organisatie en de manier waarop de opdrachtgeverrol moet worden ingevuld. Op basis daarvan worden de contractafspraken met externe opdrachtnemers gemaakt, de beschikbaarheid van gekwalificeerd personeel binnen de eigen organisatie maar ook het aanbod en beschikbaarheid van kennis bij externe partijen in kaart gebracht.

Uitgangspunt hiervoor bij Rijkswaterstaat is de relatie met het primair proces. De manier waarop het primair proces vorm moet krijgen bepaald welke kennis je in ‘eigen huis’ moet hebben en welke kennis je verwacht bij je opdrachtnemers, welke kennis je zelf moet borgen en wat je overlaat aan externe partijen. Op basis hiervan bepaald Rijkswaterstaat, middels de zelf ontwikkelde “kenniskleuren” methodiek, het kennisprofiel van haar medewerkers. Dit is de tweede dominante factor in het kennisbeleid. Kennis en HRM beleid zijn binnen de Rijkswaterstaatorganisatie dan ook 1 op 1 gekoppeld.

In mijn bijdrage aan het Nationaal Wegencongres 2011 wil ik de deelnemers meenemen langs een veelkleurige verkenning van dit beleid , maar ook vooral in de concrete implementatie hiervan, die ervoor zorgt dat RWS zijn toonaangevende rol als opdrachtgever kan blijven vervullen, zeker in tijden van bezuinigingen.

Jean-Luc Beguin, HID Limburg, Rijkswaterstaat